मौलाना जलासुद्दिन रुमी १३ औं शताब्दीका कवि हुन् जसको नाम अहिले सम्म पनि प्रख्यात छ । उनी सुफी संगीत साधक समेत हुन् । रुमीका कविताहरु संसार भरका विभिन्न भाषाहरुमा अनुवादित छन् । दाशर्निक तथा आध्यात्मिक क्षेत्रमा पनि उत्तिकै मानिने रुमीको जन्म सन् १२०७, सेप्टेम्बर ३ मा भएको थियो

– आँखा बन्द गर र प्रेमको महसुस गर ।

– मेरो मुख बन्द थियो, तर मौन रहेर पनि मैले तिमीलाई सयौं कुराहरु भनिरहेको थिएं ।

– म तिम्रो भइसके, मलाई अब म फिर्ता नदेउ ।

– टाढा हुने भन्ने शब्द उनीहरुका लागि मात्र हो, जसले आँखाको मात्र प्रेम गरेका हुन्छन् ।

– अरुको मनको कुरा ढकढकाउन भन्दा पहिले आफ्नो मनको ढोका ढकढकाउ ।

– प्रेम नामको धर्ममा केही पनि आस्तिक र नास्तिक हुदैंन । प्रेम नामको धर्ममा सबै व्यक्तिको आत्मा खाली हुन्छ ।

– मनलाई खुल्ला राख्नको लागि तिमीसंग मन टुटेका अनुभवहरु हुनु जरुरी छ ।

– माया खोज्दै नहिड । मायाको लागि आफूभित्र भएका बाधाहरुलाई खोज ।

– तिम्रो उपस्थितीले मैले माया गर्न सिके । तिम्रो सुन्दरताले मैले कविता कोर्न सिकें। तिमी मेरो मनभित्र नाचिरहेका हुन्छौं । अरुले तिमीलाई देख्न  सक्दैनन्, तर मैले तिमीलाई बेला बेलामा देखिरहन्छु र मैले देखेको त्यो तिम्रो दृश्य कला भएर बाहिर निस्किन्छ ।

– कोही तिम्रो जिन्दगी देखि टाढा भयो भनेर दु :खी नबन । त्यो अरु कुनै रुप लिएर फेरी तिमीसंग आउनेछ ।

– तिम्रो मनमा एउटा मैनबत्ति बल्न तयार भएर बसेको छ । तिम्रो आत्मा खाली भएको छ र त्यो भरिन चाहन्न ।

– प्रेम हाम्रो आमा हो । प्रेमले नै हामीलाई जन्माएको हो ।

– प्रेमी प्रेमीका भेट्दैनन् । उनीहरु सधैंभरि संगै रहिरहेका हुन्छन् ।